Ucapan hari raya Idul Fitri

 ในสมัยหนึ่ง พระพุทธเจ้าประทับอยู่วัดเชตวัน เมืองสาวัตถี ทรงปรารภการทะเลาะกันของอำมาตย์ ๒ คน ได้ตรัสอดีตนิทานมาสาธก ว่า... กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว พระโพธิสัตว์เกิด เป็นฤาษีบำเพ็ญเพียรสมาบัติอยู่ป่าหิมพานต์ มีพังพอนตัวหนึ่ง อาศัยอยู่ในจอมป ลวกที่จงกรมของฤาษีนั้น และมีงูตัวหนึ่ง อาศัย อยู่ที่โคนไม้ต้นหนึ่งใกล้จอมปลวกนั้น งู และพังพอนไม่ถูกกันเป็นคู่อริกันตลอดกาล ฤาษีเห็นสัตว์ทั้งสองทะเลาะกัน จึงกล่าวถึงโทษข องการทะเลาะกันและอานิสงส์ในการ เจริญเมตตาแก่สัตว์ทั้งสอง จนทำให้งูและพัง พอนเลิกทะเลาะกันกลับมาเป็นมิตรกันในที่สุด ถึงกระนั้นพังพอนก็ไม่ไว้ใจงู เวลางูออกไปข้าง นอกพังพอนก็จะนอนอ้าปากหันหัวออกนอกโพรง แม้หลับก็ยังนอนอ้าปากอย ฤาษีเห็นพฤติกรรมเช่น นั้นของมันจึงถามมัน พังพอน..เจ้าได้ทำมิตรภาพ กับงูผู้เป็นศัตรูแล้วมิใช่หรือ เหตุไฉนจึงนอนแย กเขี้ยวอยู่อีกเล่า ภัยที่ไหนจะมาถึงตัวเจ้าอ พังพอนตอบว่า "พระคุณเจ้า เราไม่ควรดูหมิ่นศัตรู ควรระแวงไว้เสมอ" แล้วกล่าวเป็นคาถาว่า "บุคคลพึงระแวงภัยในศัตรูไว้ก่อน แม้ในมิตรก็ ไม่ควรไว้วางใจ ภัยที่เกิดขึ้นจากมิตรย่อมกัด อยู่อย่าง

สันติจนตราบสิ้นชีวิต 1442 H

Artinya :

Di hari fitri banyak orang yang ingat mengenakan baju baru, sedikit yang ingat mengenakan hati yang baru.

Di hari fitri, banyak orang yang ingat mendatangi tempat suci di luar, sedikit yang ingat dengan tempat suci di dalam. Di hari fitri, banyak yang ingat untuk mengunjungi sahabat di luar, sedikit yang ingat mengunjungi sahabat di dalam. 

"Sesulit apa pun perasaan di dalam, teruslah belajar memaafkan. Bukan karena orang berhak untuk dimaafkan, tapi karena Anda berhak untuk hidup dalam kedamaian. Seterbakar apa pun kemarahan di dalam, teruslah belajar memaafkan. Bukan agar Anda terlihat baik, tapi karena itu baik untuk kesehatan Anda. Ringkasnya, memaafkan tidak saja menjadi langkah penyembuhan yang mengagumkan, tapi juga menjadi pintu pembuka yang sangat meyakinkan menuju hidup yang penuh kedamaian". 

"Taqabbalallahu minna waminkum" 1442 H